Żółw błotny
opony letnie vredestein Doskonale pływający żółw. Od żółwi lądowych różni się silnie grzbietobrzusznie spłaszczonym pancerzem; od podobnego słodkowodnego żółwia kaspijskiego - ciemniejszym, zwykle czarniawym lub ciemnobrązowym ubarwieniem karapaksu. Jego głowa i szyja pokryte są licznymi, małymi kropkami, cętkami lub krótkimi smużkami. Podobny rysunek, choć może nieco mniej rzucający się w oczy, znajduje się również na nogach i pancerzu, zwłaszcza na jego brzusznych tarczach. Żółw błotny nie ma także tarczy pachwinowej. Pancerz ma zarys owalny, z lekkim rozszerzeniem w tylnej części. U młodych osobników występuje jeszcze podłużny kil na karapaksie, u starszych go brak. Długość pancerza nie przekracza zwykle 20 cm, ale spotykane są również żółwie błotne o karapaksie długości 30 cm. Pancerz, choć twardy, jest częściowo ruchomy, nawet u starych osobników, dzięki zawiasowemu połączeniu przedniej i tylnej części plastronu (połączenia takiego brak u żółwia kaspijskiego). Pancerz młodych żółwi błotnych jest bardziej miękki, zwłaszcza po stronie brzusznej. Świeżo wylęgnięte żółwie błotne mają długość około 2 cm; ich pancerze są bardziej okrągłe przez co ogony sprawiają wrażenie dłuższych niż u osobników dorosłych, u których część ogona wystająca spod pancerza nie przekracza połowy jego długości. Ogon samca jest dłuższy od ogona samicy tej samej wielkości. Jasny plastron pokryty nieregularnymi ciemnymi plamami, może jednak być również czarny. Takie plastrony spotykane są najczęściej u żółwi błotnych występujących na południu Europy. Samce od samic można odróżnić po barwie tęczówki: u samców jest zwykle pomarańczowa, podczas gdy u samic żółta, często z wyraźnym czarnym rysunkiem krzyża. sala zabaw
