Gekon turecki
Kamiwaza Wyraźnie smuklejszy od większego gekona murowego, ale o grzbiecie i ogonie pokrytym, podobnie jak u niego, ułożonymi w podłużne rzędy guzkowatymi łuskami. Sprawiająca wrażenie lekko przezroczystej strona grzbietowa jest żółtawa, jasnobrązowa lub brązoworóżowawa. Występują na niej ciemne, różnej wielkości plamy, przechodzące na ogonie w poprzeczne pasy. Dolna strona palców z 2 rzędami czepnych blaszek skórnych, które nie dochodzą do ich końców zaopatrzonych w pazurki. Oko ma pionowo ustawioną źrenicę; brzuch jasny. Całkowita długość ciała 80-100 mm, rzadziej do 120 mm. Występowanie: od krajów położonych nad Morzem Śródziemnym i wysp śródziemnomorskich przez wybrzeża Morza Czerwonego po Sindh w Pakistanie, a na południe do Kenii, zawleczony w Ameryce Północnej i Środkowej. Środowisko: zarówno nie zamieszkane, jak i zasiedlone budowle, a także oddalone od siedzb ludzkich tereny skaliste. Tryb życia: aktywny nocą. Wyrusza na łowy po zapadnięciu ciemności. Gekon Kotschya (patrz niżej) jest aktywny również w ciągu dnia i mimoi braku przylg zręcznie się wspina. Wydaje także dobrze słyszalne dźwięki. Mierzące 8-10 mm jaja samica składa pod kamienie. Lisciopalczyk europejski (patrz niżej) zasiedla przede wszystkim hałdy żwiru i wychodnie skał; miejscami również przebywa na pniach drzew. Także gekon Kotschya może zamieszkiwać nagrzane skały, chętnie również budynki mieszkalne, co stanowi regułę u gekona tureckiego. Fotograf poznań
